Sportresultaten

Verslag van leerling Imke Stout

Met onuitgeslapen gezichten stapten de deelnemers van de Sport Interlyceale om kwart over zes s ’ochtends in de bus naar Eindhoven. Iedereen was slaperig, maar keek wel uit naar de grootste sportwedstrijd van het jaar tussen de vier oudste lycea van Nederland (het Kennemer Lyceum, het Lorentz Casimir Lyceum, het Amsterdams Lyceum en natuurlijk het Baarnsch Lyceum). Na een spetterende opening met veel dans en salto’s en andere mooie sprongen uitgevoerd door leerlingen van het Lorentz Casimir Lyceum, ging iedereen naar hun eigen sportonderdeel.

Als eerst waren de balsporten aan de beurt: dit waren handbal, softbal, basketbal en hockey. Er werd serieus gespeeld en de wil om te winnen was sterk aanwezig. Wat later op de dag vond atletiek plaats. Het was heerlijk weer en de sporters deden het fantastisch. Er werden speren geworpen, over latten heen gesprongen en kogels geworpen door de leerlingen al hing hun leven ervan af.

Na de sporten moest iedereen naar het schoolgebouw komen, waar we werden voorzien van een lekker broodje hamburger en een bekertje frisdrank. De uitslag zou past over een paar uur gegeven worden. Eerst hadden we nog een feest met dj.
Er heerste een gezellige sfeer en de spanning steeg toen er een tussenstand bekend werd: het Lorentz en het Baarnsch stonden gelijk! Nu zou het alleen nog tussen deze twee scholen gaan, het Amsterdams en Kennemer stonden te ver achter om deze achterstand nog in te halen.

Bij de uitslag werden er veel aanmoedigende teksten geroepen als “035” en “Baarnsch! Baarnsch!” De rector van het LCL kwam er maar met moeite bovenuit. “Het Lorentz Casimir en het Baarnsch Lyceum zijn gelijk geëindigd,” zei ze. Dit betekende dat er via de regels beslist moest worden. Omdat wij met de onderdelen vijf keer eerste waren geworden en het Lorentz maar drie keer, was het al gelijk duidelijk: Het Baarnsch had de SI van 2011 gewonnen en mocht die felbegeerde beker weer mee naar huis nemen.

Om 11.15 uur kwamen we weer bij Het Baarnsch Lyceum aan en ging iedereen moe maar voldaan naar huis.